Metoda terapii jazdą konną jest dla dziecka chwilą zabawy, przyjemnością, ucieczką od trudnej rzeczywistości. To ono jest najważniejsze, w centrum zainteresowania i bez problemów może poruszać się po terenie niedostępnym w innej sytuacji.
MOŻE ODKRYĆ ŚWIAT Z INNEJ STRONY.
- Hipoterapia jako jedna z metod rehabilitacji polega na zastosowaniu jazdy konnej w celach leczniczych.
- W hipoterapii korzystamy głównie z jazdy stępem lub lekkim kłusem. Koń idący stępem przenosi na ciało siedzącego na nim jeźdźca od 90 do 110 wielowymiarowych impulsów na minutę.
- Ruchy ciała jeźdźca siedzącego na koniu idącym stępem są bardzo zbliżone do ruchów ciała idącego człowieka. Barki, kręgosłup, miednica poruszają się tak jak podczas chodu.
- Jazda na koniu na oklep daje efekt rozgrzewającego masażu nóg i miednicy. Dla osób cierpiących na spastyczne porażenie kończyn dolnych daje to ogromną ulgę w postaci znacznego obniżenia napięcia mięśniowego i rozluźnienia mięśni. Jest to także niezwykle istotne dla prawidłowego chodu.
- Zastosowanie odpowiednich pozycji i ćwiczeń podczas hipoterapii daje efekty w postaci rozluźnienia całego ciała i likwiduje wzmożone napięcie mięśniowe u osób ze spastycznym porażeniem.
- Balansowanie na końskim grzbiecie daje w efekcie znaczną poprawę równowagi podczas poruszania się i chodzenia po ziemi.
- Przy odpowiednim doborze ćwiczeń jazda na koniu może także likwidować nieprawidłowe przetrwałe odruchy i wywoływać prawidłowe reakcje odruchowe i obronne.
- Dzięki ogromnej ilości impulsów jakie otrzymuje pacjent podczas hipoterapii znacznej poprawie ulega sprawność manualna (dzieci lepiej piszą, rysują) oraz mowa.
- Poprawia się wydolność organizmu, krążenie, oddychanie, perystaltyka i przemiana materii.
- Koń wyzwala emocje. Ma ogromny wpływ na psychikę człowieka. Motywuje do działania, uczy i daje chęć do zmagania się z przeciwnościami losu.
Efekty hipoterapii.
- znaczne zmniejszenie napięcia mięśniowego u osób spastycznych
- znaczną poprawę równowagi
- znaczną poprawę w zakresie lokomocji
- zmniejszenie odruchów patologicznych
- poprawę ruchomości stawów kręgosłupa i kończyn
- mobilizację podporową stawów kręgosłupa
- poprawę w zakresie symetrii ciała
- lepszą wydolność płuc
- poprawę krążenia
- poprawę perystaltyki
- wzrost pewności siebie, poprawie samooceny
- poprawa mowy (wymowy oraz zasobu słów i większej chęci komunikacji werbalnej)
- poprawa orientacji w schemacie własnego ciała i przestrzeni
- poprawa koordynacji
- poprawa koncentracji uwagi
- zmniejszenie napięcia emocjonalnego, wyciszenie, uspokojenie
- poprawa kontaktów z rówieśnikami oraz dorosłymi
- poprawa sprawności ogólnej
- zwiększenie tempa reagowania tzw. poprawa tempa psychomotorycznego szczególnie u osób z zespołem Downa
- poprawa stanu emocjonalnego osób niepełnosprawnych.
WPŁYW HIPOTERAPII NA STREFĘ RUCHOWĄ CZŁOWIEKA
Normalizacja napięcia mięśniowego
U dzieci z uszkodzeniem mózgu często występuje obniżone napięcie w tułowiu (tzw. brak kontroli centralnej), przez co podnosi się napięcie w kończynach ( spastyczność kończyn ). Wiotkość (obniżone napięcie obejmujące całe ciało), lub napięcie zmienne. Pod wpływem łagodnego ruchu konia następuje naprzemienne wytrącanie i odzyskiwanie równowagi, połączone z naprzemienną pracą mięśni. Czynniki te wpływają na regulację napięcia mięśniowego. Pacjent może wykonywać ruchy swobodniej i z większą płynnością. - Doskonalenie równowagi i koordynacji W wyniku współdziałania kory mózgowej, jąder podkorowych i móżdżku dochodzi do rozwoju i doskonalenia reakcji równoważnych u zdrowych dzieci. Rozwijają się dzięki integracji doznań z układu przedsionkowego (narządu równowagi), wzroku i czucia kinestetycznego (głębokiego tzw. proprioceptywnego). Ich dojrzewanie umożliwia człowiekowi przyjęcie pozycji dwunożnej i automatycznego ustawiania ciała do zmieniającego się środka ciężkości podczas ruchu. U osób z uszkodzeniem mózgu zaburzona jest integracja w/w układów, dlatego reakcje równoważne są ograniczone. Jazda na koniu z wykorzystaniem łagodnego , trójwymiarowego ruchu, pozwala na uzyskanie świadomości położenia własnego ciała w przestrzeni, jego przemieszczania się, poprawę czucia i regulację napięcia mięśniowego, co w rezultacie poprawia równowagę i koordynację mięśniową. - Kodowanie w mózgu prawidłowego wzorca chodu. Podczas ruchu konia w stępie na miednicę siedzącego prawidłowo jeźdźca przenoszony jest wzorzec ruchu odpowiadający kolejnym fazom chodu zdrowego człowieka. Trójwymiarowy ruch końskiego grzbietu przenosi na miednicę pacjenta ruch: do przodu i do tyłu, do góry i na dół, z boku na bok, oraz ruchy rotacyjne. Są one przekazywane na kręgosłup dziecka i powodują przeciwstawne ustawienie miednicy i łopatki czyli rotację tułowia. Połączona jest ona z możliwością rytmicznego przemieszczania się w przód wraz z koniem, w sposób typowy dla chodu człowieka. Dzieci nie chodzące mogą doświadczyć „chodzenia – siedząc” tyko na koniu. Żadna z metod rehabilitacyjnych nie może dostarczyć tego typu doznań osobie niepełnosprawnej.
